Raamleerplannen

creëren

Het is gebeurd. De inspectie keurde vorige week onze raamleerplannen DKO goed. Eén voor podiumkunsten en één voor beeldende en audiovisuele kunsten.

Het zijn leerplannen geworden van en voor leraren DKO. In een taal die helder en herkenbaar is. Met een beperkte set competenties en doelen. Leerplannen die vertrouwen geven aan leraren en vakgroepen uitdagen om zelf inhouden te bepalen. Daar zullen we aan moeten wennen.

De doelen van het leerplan sluiten aan bij de verwachtingen die de overheid uitdrukte in de basiscompetenties en beroepskwalificaties. Wie dit leerplan gebruikt, voldoet aan de vooropgestelde eisen.

Zeven jaren onderzoek en begeleidingswerk komen in één uitgepuurd concept samen.

Nieuwsgierig? Verken de raamleerplannen een eerste keer op de blog.

Of nog beter: lees het hele verhaal en ontdek veel meer ondersteunende documenten op onze nieuwe website raamleerplandko.be. Daar zullen we ook voorbeelden samenbrengen die academies in de toekomst zullen ontwikkelen.

Srprs

srprs.me.png

Srprs.me is een blind break-reisorganisatie. Je boekt er een vlucht en pas op de luchthaven kom je te weten waar de reis naartoe gaat. Srprs.me vindt dat reizen weer spontaan en onverwacht moeten worden. Hun devies? Laten we stoppen met een vakantie op voorhand kapot te googelen.

Een week voor de reis krijg je de meest elementaire informatie: hoe laat het vliegtuig vertrekt en wat de temperatuur ter plekke is. En voor de rest is het spannend afwachten.

Het doet dromen van een DKO dat sprs is. De academie binnenstappen en niet weten wat je te wachten staat. Een plek waar leraren nieuwe en onverwachte reisbestemmingen voor hun leerlingen zoeken.

Avonturen tijdens de avonduren.

Straatkunstenaars

4ca89762-e74b-11e7-8ba7-02b7b76bf47f.jpg

In Strombeek-Bever legden arbeiders een straat opnieuw aan. De stenen geraakten niet op hun oorspronkelijke plaats. Een vorm van onverschilligheid? Gebrek aan vakmanschap? Thuis te weinig gepuzzeld? Of is dit een artistieke daad?

Wij gaan voor de laatste optie. Want dit labyrint is zoveel interessanter dan de dwingende richtingaanwijzer. Maar één keuze? Daar krijgen kunstenaars de kriebels van. Dan is dwalen met omwegen zoveel avontuurlijker. Het kan alle kanten uit. En het  spreekt onze verbeelding aan. We zien in deze nieuwe straatcompositie allemaal iets anders.

Deze kunstenaars-straatwerkers begrijpen hoe kunst(onderwijs) werkt.

Zuinig

IMG_1896.jpg

Moeten alle rollen in een les aan bod komen? Natuurlijk niet. De vijf artistieke gebieden geven aan waar je op lange termijn aan werkt. Een te grote ambitie op een te korte tijd levert maar één ding op: oppervlakkigheid.

Hoe kan het dan wel? De minimalistische schilderijen van Hans Fohan visualiseren een interessante piste. Deze kunstwerken bestaan voor het grootste deel uit witruimte. Enkele vlekken vullen bescheiden het doek: kleine ingetogen explosies. Minimaal en weloverwogen speelt de kunstenaar met vorm, beweging en kleur.

En dat doet ook een leraar kunstonderwijs. Hij schildert zuinig met de rollen (kleuren):  wat vakmanschap (grijs), performer (geel), unieke ik (rood) …. Hij focust op enkele aspecten en geeft er kwaliteit aan.

Meer heeft één lesmoment niet nodig.

Feedbackritueel

2f1626bec38619c0c0c0e07b5914980c.png

Een leraar beeld van de academie van Beveren heeft een mooi ritueel: op het einde van iedere les, net voor het opruimen, worden alle werken op de tafel gelegd. De leraar en de leerlingen formuleren dan feedback op de voorlopige resultaten.

Een sterk concept. Zeker omwille van het wekelijks ritme. De losse flodder voorbij. En het signaal aan de leerlingen is ook niet mis te verstaan: feedback geven en ontvangen is een wezenlijk bestanddeel van een kunstopleiding.

En als de tijd te krap is? Dan vragen de leerlingen zelf om toch nog even het rondje feedback te mogen doen.

Onbruikbaar

tumblr_mwfdwuDpXt1qad4foo1_1280.jpg

Kunstenares Katerina Kamprani maakt gebruiksvoorwerpen onbruikbaar. Grappig? Zeker. Maar na de eerste glimlach borrelen er existentiële vragen op. Moet alles een doel hebben? Moet kunst nuttig zijn? En moet een artistiek proces altijd uitmonden in een afgewerkt product?

De vooronderstelling dat kunst(onderwijs) functioneel moet zijn, wordt hier serieus in vraag gesteld. Deze onbruikbare gebruiksvoorwerpen waarschuwen ons voor een (kunst)(onderwijs)wereld waarin harde doelgerichtheid de norm is.

24.jpgThe-Uncomfortable-by-Katerina-Kamprani-03.jpg

Artistieke artistieke competenties

IMG_0484.jpg

Vakteams van de academie van Gentbrugge formuleerden competenties die ze bij hun leerlingen willen ontwikkelen. Tijdens een werkdag werden die besproken met collega’s van andere vakdomeinen. Deze kritische vrienden gaven het materiaal een extra kwaliteitsinjectie. En dat leverde sterke, bijzondere omschrijvingen op:

Uitgepuurde artistieke competenties voor de klassen woord:

  • Je staat er
  • Je kan je publiek ontroeren
  • Je toont spelplezier
  • Je spreekt verstaanbaar
  • Je oefent ook thuis
  • Je hebt een rijke verbeelding

Poëtische artistieke competenties voor de klassen zang:

  • Je stem is je communicatiemiddel met de ziel
  • Je zoekt schoonheid in muziek én tekst
  • Je wordt geraakt en kan raken
  • Tegenslag is een stimulans tot onderzoek
  • Oefenen is een onderdeel van je dagelijkse bezigheden

Artistieke artistieke competenties. Heb jij ook zulke pareltjes? En wil je die delen? erik.schrooten@ucll.be