Art-o-meter

art-o-meter

De Braziliaan Marcelo Coelho ontwierp een apparaatje om kunstwerken te evalueren. De art-o-meter meet de tijd die kijkers voor een kunstwerk doorbrengen en vergelijkt die met de totale tijd van de tentoonstelling. Een kunstwerk krijgt zo een beoordeling van één tot vijf sterren.

Een goed idee om dit apparaat aan te schaffen? Nee, zeker niet.

De naam van het toestel is ook fout gekozen. Watch-o-meter was beter geweest. Het toestel meet immers hoe lang een toeschouwer kijkt. Kunst meten doet het ding zeker niet.

Maar hoe meet je kunst wel? Dit pilootproject en ook de overheid kijken vanuit een nieuw perspectief naar artistiek evalueren: een evaluatie is op de eerste plaats een leermoment voor de leerling. Het is niet onze eerste bekommernis om het artistiek product an sich te evalueren. We willen vooral feedback geven over product en proces. Om zo de leerlingen te helpen groeien… naar een zo groot mogelijke kwaliteit.

En daarvoor is er nog geen machine ontworpen. En die zal er ook niet van komen. Dit vraagt immers intelligent mensenwerk: weloverwogen feedback, positief als het kan, maar ook kritisch en scherp als het moet. Nabijheid om de context van de leerling te begrijpen. Maar ook voldoende afstand om objectief te blijven. En een rijke woordenschat om het onpakbare toch ergens te kunnen pakken.

Leren van evaluaties

2916_Samenspelgroep_groot.jpg

Een getuigenis:

Na het toonmoment van mijn leerlingen samenspel kreeg ik hele waardevolle feedback van mijn collega piano.

De groep samenspel speelde heel gedisciplineerd en aandachtig. Maar er was zeker nog meer uit te halen: muzikaal mocht er meer gebeuren, details mochten meer ontwikkeld worden.

Mijn collega zou de leerlingen ook zelfstandiger laten samenspelen. Nu dirigeer en speel ik altijd mee. Ik zou hen kunnen uitdagen door dat niet meer te doen.

Mooie feedback die mijn praktijk volgend jaar sterker maakt.