In zijn boek 1 ding vertelt Garry Keller dat het interessant is om slechts 1 haalbaar uitdaging naar voor te schuiven en daar echt voor te gaan. In een overvloed aan info is focus een zeldzaam goed geworden. En soms willen we zo veel dat er helemaal niets van komt.
Vorig jaar vertelde me een collega uit een ambassedeurschool dat zij één kaARTje uitgekozen had als uitdaging voor haar lespraktijk: het onbekende opzoeken. Ingaan op wat zich op dat moment aandoet, surfen op de ideeën en vragen van een leerling, een fout als iets interessants zien.
Aan de binnenkant van haar Samsonitekoffertje had ze het kaartje goed zichtbaar opgeplakt. Iedere dag werd ze daarmee geconfronteerd als ze haar aanwezigheidslijst uit haar koffertje wilde nemen.
En dat ene ding werkte.
